"ဒစ်ဂျစ်တယ် စာကြည့်တိုက်" ၏ တည်းဖြတ်မှု မူကွဲများ

၂၉၀ ဘိုက် ပေါင်းထည့်ခဲ့သည် ,  ပြီးခဲ့သည့် ၂ နှစ်
Created by translating the page "Digital library"
(Created by translating the page "Digital library")
(Created by translating the page "Digital library")
T
အစောပိုင်းစာကြည့်တိုက်များမှာ သေသေချာချာလုပ်ဆောင်ထားခြင်းမရှိသော်လည်း ထိုအယူအဆပေါ်မူတည်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။.<ref>{{Cite journal|last=Lynch|first=Clifford|date=2005|url=http://www.dlib.org/dlib/july05/lynch/07lynch.html|title=Where Do We Go From Here? The Next Decade for Digital Libraries|language=English|journal=D-Lib Magazine|volume=11|issue=7/8|issn=1082-9873|accessdate=30 April 2018|quote=This is a field with an incredibly rich, and, as yet, poorly chronicled pre-history and early history. There is a stream of work and ideas that reaches back to at least the turn of the 20th century, and includes such thinkers as H.G. Wells and Paul Otlet; later contributors to the pre-history of visions of new, technologically-enabled means of knowledge organization, access and distribution also include Vannevar Bush and J.C.R. Licklider.}}</ref> 
အစောပိုင်းတွင် Paul Otlet and Henri La Fontaine တို့ပါဝင်ပြီး ၁၈၉၅ ခုနှစ်မှစတင်၍ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အသိပညာများကို စနစ်တကျစုဆောင်း၍ စီမံထိန်းသိမ်းထားမည်ဆိုပါက ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းမှုကို ယူဆောင်နိုင်မည်ဟုမျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။.<ref>{{Cite book|last=Stocker|first=Gerfried|date=1 January 2014|chapter=Beyond Archives (or the Internet 100 years before the Internet)|url=https://books.google.com/books?id=b3aCCwAAQBAJ|title=Possible Futures: art, museums and digital archives|language=English|isbn=9788575963548|accessdate=30 April 2018|quote=Actually it was 1895 when Paul Otlet together with Henry La Fontaine, who was later awareded the Nobel Peace Prize, started a project - ''Mundaneum'' - that was initiated and driven by their idea that, if they would be able to collect all human knowledge and make it accessible to everybody worldwide, then this would bring about peace on Earth.}}</ref> နည်းပညာအသစ်များကိုအသုံးပြု၍ ထိုအကြံညဏ်ကို အဆင့်မြှင့်ပေးခဲ့သူများမှာ Vannevar Bush နှင့် J.C.R. Licklider တို့ဖြစ်သည်။ Bush သည် သုတေသီဖြစ်ပြီး ဟီရိုရှီးမားတွင် ချခဲ့သော ဗုန်းပြုလုပ်ရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ထိုပျက်စီးမှုများကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် နည်းပညာဖြင့် ဖျက်ဆီးမှုကိုလုပ်မည့်အစား အသိအမြင်ကိုဖြစ်ပေါ်စေသည့် စက်တစ်ခုကို တီထွင်ချင်စိတ်ပေါ်လာသည်။တီထွင်ချင်စိတ်ပေါ်လာသည်။ခုံပေါ်တွင် စကရင် ၂ခု ပါဝင်ပြီး ဖွင့်နိုင်ပိတ်နိုင်သည့် ခလုတ်များ၊ စာရိုက်ရသည့်ကီးဘုတ်တစ်ခုပါဝင်သည်။  <ref>{{Cite journal|last=Bush|first=Vannevar|date=July 1945|url=http://web.mit.edu/STS.035/www/PDFs/think.pdf|title=As We May Think|journal=[[The Atlantic Monthly]]|pages=101-108|accessdate=30 April 2018}}</ref>. He named this the "Memex." This way individuals would be able to access stored books and files at a rapid speed. In 1956, Ford Foundation funded Licklider to analyze how libraries could be improved with technology. Almost a decade later, his book entitled "''Libraries of the Future''" included his vision. He wanted to create a system that would use computers and networks so human knowledge would be accessible for human needs and feedback would be automatic for machine purposes. This system contained three components, the corpus of knowledge, the question, and the answer. Licklider called it a procognitive system.
 
== References ==
၂၇၂

တည်းဖြတ်မှုများ